چیزی در حد دلخوشی!
1) بازی مس کرمان با شاهین بوشهر با پیروزی مس خاتمه یافت. واکنش برخی مسوولان تیم به این بازی بسیار جالب بود؛ فضاسازیها به گونهای بود که گویا اتفاق مهمی روی داده است در حالیکه در واقع چنین نبود.
به ماجرای کُند شدن روند سقوط تیم فوتبال مس چند گونه میتوان نگاه کرد. یک نگاه کارکرد ورزشی دارد که نگارنده در این حوزه خود را فاقد تخصص میداند و ادعایی هم ندارد. اما نگاه دیگری که میتوان به این ماجرا داشت یک نگاه اجتماعی است. بودجه تیم فوتبال مس هیچگاه به صورت رسمی اعلام نشده است. اما برخی منابع مطلع بودجه این تیم در فصل جاری را رقمی حدود 15 میلیارد تومان برآورد میکنند، که با بودجه حدود 8 میلیاردی تیم مس سرچشمه چیزی حدود 23 میلیارد تومان میشود.
2) چندی قبل یکی از رسانههای استان تصاویری را روی خروجی خود قرار داد که مشاهده آنها دل هر انسان با وجدانی را به درد میآورد. تصاویر بیانگر محرومیت مردم در یکی از مناطق جنوب استان کرمان بود. از این دست گزارشها تاکنون فراوان منتشر شده است. اگرچه روند رسیدگی به محرومان خصوصاً در جنوب استان در سالهای پس از انقلاب چشمگیر بوده، اما واقعیت این است که تا رسیدن به نقطه ایدهآل راه زیادی در پیش است. در شماره 237 روزنامه پیامما نیز گزارشی منتشر شد از کمبود امکانات بهداشتی در شهرستان ریگان. رییس دانشگاه علوم پزشکی بم گفته بود که برای ساخت یک بیمارستان کوچک با ظرفیت 32 تختخواب رقمی معادل 4 میلیارد نیاز است که اگر در هر مرحله از اجرا 500 میلیون پرداخت شود، دو تا سه سال طول میکشد تا این بیمارستان ساخته شود و از تلفات و خسارتهای جانی کاسته شود. از این دست اخبار نیز در رسانهها به وفور یافت میشود که این دو مورد به عنوان مثال ذکر شد.
3) به هیچ وجه معتقد نیستیم پولی که صرف تیمداری در کرمان میشود، باید صرف رفع محرومیت گردد. توسعه ورزشهای حرفهای و حضور در لیگ برتر باعث افزایش نشاط در جوانان میشود و واجد دهها مزیت دیگر است.اما عمده بحث بر سر این است، این پول که میتواند گرههای بسیاری را بگشاید و بخشی از محرومیت بچههای جنوب را کاهش دهد، اما صرف سرمایهگذاری در ورزش میشود، چرا با بیکفایتی نابود گردد. چرا باید این امانتی را که در حقیقت ملت در اختیارمان قرار داده خرج سوء مدیریت خود نماییم تا هم «سرمایه ملی» را هدر دهیم و هم نتوانیم هواداران خود را به عنوان «سرمایه اجتماعی» راضی نگاه داریم.
باید پذیرفت این ثروت که اکنون در اختیار باشگاه مس کرمان و مس سرچشمه قرار دارد، به مثابه پولی است که محرومان جامعه از دهان فرزندانشان گرفتهاند و در اختیار مدیران ورزشی قرار دادهاند تا آنرا صرف توسعه وتعالی ورزش نمایند. حالا با این نتایج و این سو مدیریتها آیا حق کودکان محروم رمشک، زنان و مردان محروم در جنوب و شمال استان کرمان نیست که از مدیران باشگاه مس سوال کنند که چرا شما با سهم و حق ما چنین رفتار میکنید؟
بیماری مس باید یک بار برای همیشه معالجه شود. باید مشخص شود مشکل در کجاست؟ مدیران باشگاه ضعیف و نالایق هستند یا بازیکنان و مربیان؟ مدیرعامل، سرمربی و کادر فنی در طول فصلهای گذشته و فصل جاری به صورت مرتب در حال تغییر و تحول بوده و هستند. اما عملا آن نتیجهای که باید، شامل حال تیم نمیشود. باید مشخص شود که مشکل و ایراد کار کجاست. چه فرد یا افرادی مقصر هستند؟ بررسی و تحلیل این موضوع و البته پاسخگویی روشن مسوولان باشگاه مس میتواند باعث زدودن برخی ابهامها شود. مسوولان «بالا دستی و در سایه» هم اگر واقعاً در خود توانایی اداره تیم را نمیبینند یا بروند و جای خود را به افراد شایسته دهند و یا برخیزند و حرکتی بکنند تا حداقل مردم کرمان این دلخوشی را داشته باشند که اگر این رقمهای میلیاردی خرج فوتبال میشود، لااقل یک تیم آبرومند در لیگ برتر دارند. نه اینکه انگشت حسرت به دهان بگیریم که هم پولمان رفت و هم حیثیتمان!
منتشر شده در روزنامه پیامما پنجشنبه- 31 فروردین 91
به ماجرای کُند شدن روند سقوط تیم فوتبال مس چند گونه میتوان نگاه کرد. یک نگاه کارکرد ورزشی دارد که نگارنده در این حوزه خود را فاقد تخصص میداند و ادعایی هم ندارد. اما نگاه دیگری که میتوان به این ماجرا داشت یک نگاه اجتماعی است. بودجه تیم فوتبال مس هیچگاه به صورت رسمی اعلام نشده است. اما برخی منابع مطلع بودجه این تیم در فصل جاری را رقمی حدود 15 میلیارد تومان برآورد میکنند، که با بودجه حدود 8 میلیاردی تیم مس سرچشمه چیزی حدود 23 میلیارد تومان میشود.
2) چندی قبل یکی از رسانههای استان تصاویری را روی خروجی خود قرار داد که مشاهده آنها دل هر انسان با وجدانی را به درد میآورد. تصاویر بیانگر محرومیت مردم در یکی از مناطق جنوب استان کرمان بود. از این دست گزارشها تاکنون فراوان منتشر شده است. اگرچه روند رسیدگی به محرومان خصوصاً در جنوب استان در سالهای پس از انقلاب چشمگیر بوده، اما واقعیت این است که تا رسیدن به نقطه ایدهآل راه زیادی در پیش است. در شماره 237 روزنامه پیامما نیز گزارشی منتشر شد از کمبود امکانات بهداشتی در شهرستان ریگان. رییس دانشگاه علوم پزشکی بم گفته بود که برای ساخت یک بیمارستان کوچک با ظرفیت 32 تختخواب رقمی معادل 4 میلیارد نیاز است که اگر در هر مرحله از اجرا 500 میلیون پرداخت شود، دو تا سه سال طول میکشد تا این بیمارستان ساخته شود و از تلفات و خسارتهای جانی کاسته شود. از این دست اخبار نیز در رسانهها به وفور یافت میشود که این دو مورد به عنوان مثال ذکر شد.
3) به هیچ وجه معتقد نیستیم پولی که صرف تیمداری در کرمان میشود، باید صرف رفع محرومیت گردد. توسعه ورزشهای حرفهای و حضور در لیگ برتر باعث افزایش نشاط در جوانان میشود و واجد دهها مزیت دیگر است.اما عمده بحث بر سر این است، این پول که میتواند گرههای بسیاری را بگشاید و بخشی از محرومیت بچههای جنوب را کاهش دهد، اما صرف سرمایهگذاری در ورزش میشود، چرا با بیکفایتی نابود گردد. چرا باید این امانتی را که در حقیقت ملت در اختیارمان قرار داده خرج سوء مدیریت خود نماییم تا هم «سرمایه ملی» را هدر دهیم و هم نتوانیم هواداران خود را به عنوان «سرمایه اجتماعی» راضی نگاه داریم.
باید پذیرفت این ثروت که اکنون در اختیار باشگاه مس کرمان و مس سرچشمه قرار دارد، به مثابه پولی است که محرومان جامعه از دهان فرزندانشان گرفتهاند و در اختیار مدیران ورزشی قرار دادهاند تا آنرا صرف توسعه وتعالی ورزش نمایند. حالا با این نتایج و این سو مدیریتها آیا حق کودکان محروم رمشک، زنان و مردان محروم در جنوب و شمال استان کرمان نیست که از مدیران باشگاه مس سوال کنند که چرا شما با سهم و حق ما چنین رفتار میکنید؟
بیماری مس باید یک بار برای همیشه معالجه شود. باید مشخص شود مشکل در کجاست؟ مدیران باشگاه ضعیف و نالایق هستند یا بازیکنان و مربیان؟ مدیرعامل، سرمربی و کادر فنی در طول فصلهای گذشته و فصل جاری به صورت مرتب در حال تغییر و تحول بوده و هستند. اما عملا آن نتیجهای که باید، شامل حال تیم نمیشود. باید مشخص شود که مشکل و ایراد کار کجاست. چه فرد یا افرادی مقصر هستند؟ بررسی و تحلیل این موضوع و البته پاسخگویی روشن مسوولان باشگاه مس میتواند باعث زدودن برخی ابهامها شود. مسوولان «بالا دستی و در سایه» هم اگر واقعاً در خود توانایی اداره تیم را نمیبینند یا بروند و جای خود را به افراد شایسته دهند و یا برخیزند و حرکتی بکنند تا حداقل مردم کرمان این دلخوشی را داشته باشند که اگر این رقمهای میلیاردی خرج فوتبال میشود، لااقل یک تیم آبرومند در لیگ برتر دارند. نه اینکه انگشت حسرت به دهان بگیریم که هم پولمان رفت و هم حیثیتمان!
منتشر شده در روزنامه پیامما پنجشنبه- 31 فروردین 91
برچسبها: باشگاه مس, محرومیت, جنوب کرمان
+ نوشته شده در جمعه یکم اردیبهشت 1391ساعت
17:30 توسط محمدرضا نژادحیدری |
درباره وبلاگ
محمدرضا نژادحیدری هستم. روزنامه نگار در کرمان. آنچه اینجا میگویم سخنان خودم است و دلتنگیهایم. آنچه تصور میکنم ممکن است مفید باشد اینجا عرضه میکنم.
منوي اصلي
آرشيو مطالب
پيوندها
احمد یوسفزاده
محمد لطیف کار
مرتضا دلاوری پاریزی
صالح رزم حسینی
حمید صادقی
سعید قرائی
اعظم حاکمی
عرفان امیرخسروی
قالب ساز
محمد لطیف کار
مرتضا دلاوری پاریزی
صالح رزم حسینی
حمید صادقی
سعید قرائی
اعظم حاکمی
عرفان امیرخسروی
قالب ساز
پيوندهاي روزانه
آمار وبلاگ